OSLO - Warto zobaczyć....

mieści się na końcu Karl Johans gate na niewielkim wzgórzu. Ta oficjalna rezydencja królów norweskich powstała w latach 1824-1848. Latem część pałacu jest udostępniana dla turystów (cena biletu 55 NOK). Codziennie przed pałacem o godz. 13.30 odbywa się zmiana warty.

 

otwarty przez cały rok, wejście bezpłatne. Twierdza wznosi się na niedużym półwyspie w centrum miasta. Pierwszy średniowieczny zamek został tu wybudowany w XIV w., potem był wielokrotnie przebudowywany, rozbudowywany i modernizowany. Dziś jest to bardzo popularny teren rekreacyjny i miejsce licznych koncertów. Na ogrodzonym terenie mieści się kilka obiektów: Zamek Akershus, Muzeum Norweskiego Ruchu Oporu, Muzeum Sił Zbrojnych.

Zamek Akerskhus (wstęp ok. 25 NOK)

powstał w XIV x, ale dziś ma wystrój renesansowej rezydencji królewskiej. Wewnątrz zamku można zwiedzić kościół z 1580 r. który za czasów unii z Danią wykorzystywany był najpierw jako spichlerz a potem jako kwatery dla wojska. Od 1938 odbywają się tu pogrzeby członków rodziny królewskiej. Zamek ma też wiele ciekawych sal i mauzoleum królewskie. Zamek Akershus (Akershus Slott) to najlepiej zachowany zabytek średniowiecza. Najstarsza twierdza została zbudowana na skalistym wzgórzu nad zatoką ok. 1300 r. przez Hakona V Magnussona. Stało się to w następstwie uzyskania przez Oslo statusu stolicy kraju i przeniesienia do niego całej administracji państwa. Modernizacja zamku zaczęła się w 1559 roku wraz z wybudowaniem nowej wieży ze składem prochu i amunicji. Kiedy rządy objął duński król Christian IV (1588 - 1648) zamek miał już za sobą kilka oblężeń, zawsze zakończonych niepowodzeniem. Król pasjami wznosił grody, a poza tym miał wiele serca dla Norwegii, którą za swego panowania odwiedził ok. 30 razy, a więc więcej niż wszyscy inni władcy z czasów unii duńsko-norweskiej razem wzięci. Gdy w 1624 r. Oslo padło ofiarą pożaru, król kazał przenieść miasto na drugą stronę zatoki ku podnóżu wzniesień Ekeberg. Rozkazał odbudować miasto na obecnym miejscu i nazwać je "Christiania", pod którym to mianem było znane aż do 1925 r. Zmodernizował też zamek w stylu renesansowym, a obok zbudował nową fortecę - Akershus Festning, która miała oprzeć się bombardowaniom dzięki solidnym ziemno-kamiennym obwarowaniom i wysuniętym bastionom. Forteca była oblegana dziewięć razy. Jako ostatni w 1716 r. próbował ją zdobyć szwedzki król Karol XII. Nie udało mu się to, tak jak i innym. Aż do dnia dzisiejszego Akershus pozostał niezdobyty. Od 1750 twierdza była głównym arsenałem Norwegii. Od połowy XIV wieku aż do 1950 r. była także używana jako więzienie. W XIX wieku forteca i zewnętrzne fortyfikacje były stopniowo rozbierane, jednak pozostała w użytku jako centrum administracyjne sił zbrojnych. Podczas II wojny światowej, mieściła się tu siedziba władz hitlerowskich.
Do kompleksu Akershus prowadzi kilka bram. Jedną ze ścieżek od głównego wejścia dojść możemy do Christiana Bymodell, gdzie można oglądnąć makietę miasta z 1838, a także poznać jego historię (1624 - 1900) z prezentowanego pokazu audiowizualnego. Miniaturowy model stolicy mierzy 10 x 15 m.
Druga ścieżka prowadzi do centrum informacyjnego, skąd wyrusza się na zwiedzanie twierdzy. Niedaleko mieści się stare więzienie, które na życzenie można zwiedzać. Budynek został zbudowany na magazyn prochu, a później przerobiony na więzienie. Pierwsze cele, w tym grupowa dla 50-60 osób, były "oddane do użytku" w 1830 r. W połowie wieku dodano nowy poziom, a w 1890 kolejne cele dla więźniów były wybudowane już na poziomie gruntu. W czasie II wojny światowej było tu więzionych wielu członków norweskiego ruchu oporu, których potem skazywano na śmierć.

 

Norges Hjemmefrontmuseum - Muzeum Norweskiego ruchu oporu (wstęp ok. 25 NOK)

znajduje się kamiennych podziemiach Twierdzy Akerskus. Jest tu przedstawiona w porządku chronologicznym historia ruchu oporu podczas II wojny światowej, od momentu zajęcia Norwegii przez Niemców aż do wyzwolenia, zdjęcia, slajdy, i wiele autentycznych pamiątek.

 

bez przesady określić można jako najwspanialsze muzeum Norwegii, będące świadectwem norweskiej przeszłości, tradycji i piękna. Jest jednym z największych europejskich muzeów na wolnym powietrzu i obejmuje ponad 150 zabudowań miejskich i wiejskich przeniesionych ze wszystkich zakątków Norwegii i pieczołowicie zrekonstruowanych, a ponadto kolekcję strojów ludowych, ekspozycję kultury Lapończyków i in. Zgromadzono tu eksponaty zarówno ze wsi jak i miast norweskich, pochodzących z okresu XVII - XIX wieku, choć najstarszy obiekt pochodzi z końca wieku XIII.

Na teren "miasta" przeniesione zostały całe kamienice, a w nich między innymi sklep kolonialny, apteka - wszystko w pełni urządzone oraz z osobami w stylowych strojach chętnie udzielającymi informacji o danym obiekcie. Z ciekawszych budynków należy wymienić kościół Stavkirke przeniesiony z doliny Valdres, zabudowania "wiejskiej" uliczki jak też młyn (opisany na planie jako "siłownia wodna"). W skansenie interesujące jest również to, że warsztaty pracują, po zagrodach wiejskich biegają kury, kaczki, pasą się krowy. Interesujący jest na przykład warsztat garncarza, gdzie wytwarzane są naczynia i figurki gliniane w identyczny sposób jak to się odbywało przed wiekami - "nożny" napęd stolika, ręczne wytwarzanie naczyń czy też lepienie figurek. W chacie znajduje się również piec w którym wypala się przygotowane rzeczy, a całość kończy ręczne malowanie. Wytworzone naczynia można było kupić jako pamiątkę ze skansenu (tak to Norwedzy łączą przyjemne z pożytecznym).
Spacerując pośród różnych budynków poznać można życie mieszkańców Norwegii kilkaset, czy też kilkadziesiąt lat temu. Wchodząc do domów widzimy ludzi ubranych w ludowe stroje, przy pracach tkackich, garncarskich lub po prostu tworzących klimat tamtych czasów... Oprócz domów mieszkalnych i zabudowań gospodarskich, jest też szkoła, stacja benzynowa, sklep oraz liczne warsztaty.

 

Muzeum okrętu Fram - na półwyspie Bygdoy (wstęp ok. 20 NOK)
Okręt Polarny Fram, zaprojektowany przez Colina Archera i zwodowany w 1893 roku. To statek, którego chwała polega na fakcie dotarcia zarówno najdalej na północ, jak i na południe w historii morskiej nawigacji. Był bohaterem trzech wypraw polarnych: w latach 1893-1896 z udziałem Fridtjofa Nansena; w latach 1898-1902 z udziałem Otto Sverdrupa i w latach 1910-1912 z udziałem Roalda Amundsena. Zwiedzić można statek oraz wystawę prezentującą historię wypraw polarnych.
 

Muzeum Kon-Tiki - na półwyspie Bygdoy (wstęp ok. 30 NOK)
prezentuje dzieje wypraw norweskiego podróżnika i geografa Thora Heyerdahla, który chciał udowodnić, iż w zamierzchłych czasach dawni mieszkańcy Afryki mogli zasiedlić kontynent południowoamerykański oraz że Indianie południowoamerykańscy byli w stanie dotrzeć do Wyspy Wielkanocnej, przepływając oceany łodziami trzcinowymi.
W muzeum zobaczyć można słynną tratwę Kon-Tiki z 1947 r., łódź trzcinową Ra II z 1970 r. i oryginalne posągi z Wyspy Wielkanocnej.

 

Muzeum Łodzi Wikingów (wstęp ok. 30 NOK)
Muzeum Statków Wikingów, czyli Vikingskiphuset (na Półwyspie Bygdoy), to niezwykłe muzeum, w którym wyeksponowane są trzy oryginalne łodzie Wikingów odnalezione w tysiącletnich rytualnych kopcach grzebalnych w okolicach Oslo - w Oseberg, Gokstad i Tune. Najbardziej znany spośród nich, i zarazem najstarszy, jest okręt z Osebergu, pochodzący z lat ok. 810 - 820; ma on długość 22 m i szerokość 5 m; pływało nim 30 wioślarzy. Największym z trzech statków był okręt z Gokstad (lata 900 - 910), zaś znalezisko z Tune (z lat 910 - 920), przedstawia sobą małą jednostkę pływającą, w dodatku ocalałą jedynie we fragmentach. Zobaczyć można również część skarbów (ozdoby, narzędzia i przybory codziennego użytku) odkrytych wraz ze statkami.

 

Muzeum etnograficzne (wstęp wolny)
Etnografisk Museum, czyli Muzeum Etnograficzne stanowi część Muzeum Historycznego. Najważniejsze muzeum etn