Powierzchnia kraju wynosi 103,125 km2. Dziś Islandię zamieszkuje nieco ponad 300 tys. osób. Średnia gęstość zaludnienia wynosi poniżej 3 os./km2, co czyni wyspę najrzadziej zaludnionym krajem w Europie. Islandia leży w zachodnioeuropejskiej strefie czasowej (UTC +0), co oznacza, że przylatując z Polski latem, trzeba przesunąć wskazówki zegara o 2 godz. wstecz, a zimą o jedną. Stolicą kraju jest Reykiavik. Język islandzki należy do skandynawskiej grupy germańskiej i ze wszystkich języków nordyckich to właśnie on jest najbliższy staronordyjskiemu (norse).
WARUNKI NATURALNE
Wnętrze wyspy zajmuje rozległy płaskowyż wulkaniczny, wznoszący się do wysokości 600-1000 m n.p.m. Niewielkie obszary nizinne spotyka się jedynie w południowo-zachodniej części wyspy. Ponad 1/10 część kraju zajmują lodowce, największy z nich - Vatnajökull znajduje się w południowo-wschodniej części Islandii, na płaskowyżu. Pod pokrywą lodową znajduje się czynny wulkan Grimsvatn, który wybucha co 4-10 lat. W czasie erupcji, pod wpływem wydzielanego ciepła, następuje gwałtowne topienie się części lodowca. Ogromne ilości wód roztopowych odpływają podlodowcowymi i wewnątrzlodowcowymi tunelami z ogromną siłą unosząc potężne bryły lodu (nawet wielkości trzypiętrowej kamienicy) i zalewając przedpola lodowca. Mogą powodować wielkie powodzie, charakterystyczne dla Islandii. Łączna powierzchnia lodowców wynosi ok. 12 tys. km2. Wyspa jest regionem o dużej aktywności sejsmicznej i wulkanicznej, występują liczne gejzery i gorące jeziora błotne. Na Islandii znajduje się łącznie 140 wulkanów, z których 26 jest aktywnych. Najwyższy z wulkanów - Hvannadalshnúkur osiąga 2119 m n.p.m., z mniejszych na uwagę zasługują Askja (1510 m n.p.m.) oraz Hekla (1447 m n.p.m.), którego krater ma średnicę ponad 10 km. Linia brzegowa na ogół bardzo dobrze rozwinięta. Na zachodzie dwie duże zatoki: Faxaflói, Breidhiafjördhur. Na Islandii znajduje się wiele bardzo krótkich rzek. Najdłuższa z nich - Thjórsá ma tylko 237 km. Wnętrze wyspy porasta roślinność tundrowa, jedynie na niewielkich obszarach na południu kraju spotyka się rzadkie lasy.
KLIMAT
Dzięki wpływom Prądu Zatokowego (Golfsztromu) klimat Islandii jest łagodniejszy niż mogłoby to wynikać z jej położenia blisko koła podbiegunowego. Jest to typowy klimat oceaniczny, z chłodnym i wilgotnym latem oraz łagodną, choć wietrzną zimą. Islandia dużo zawdzięcza ciepłemu prądowi zatokowemu - Golfsztromowi. Bez niego cała byłaby pokryta grubą powłoką lodu. Golfsztrom powoduje, że klimat w ciągu roku jest dość wyrównany. Średnie temperatury w Reykjawiku to 11°C w lipcu i -1°C w lutym. Znakomita większość turystów przybywa na Islandię w sezonie letnim, trwającym od początku czerwca do końca sierpnia. Latem temperatura powietrza waha się między 12 a 15ºC, powyżej 18ºC to już rzadko spotykany upał. W maju i wrześniu jest zdecydowanie mniej turyst��w, a pogoda ciągle się utrzymuje. Od jesieni aż do wiosny na Islandii jest zimno, bardzo wietrznie i ciemno. Generalnie pogoda jest trochę surowsza w rejonach górskich niż w niżej położonych. Należy być przygotowanym na bardzo szybkie zmiany pogody. W ciągu jednego dnia możemy doświadczyć wszystkich możliwych pór roku i zjawisk atmosferycznych. Bardzo częste są deszcze i mżawki oraz silny wiatr. Krańce południowe i zachodnie kraju mają łagodniejszą zimę niż pozostała część kraju. Najsłoneczniejsze są okolice Akureyri i Mývatn, a najcieplejszy jest region Egilsstadir.
