Qaanaaq


	QAANAAQ

Qaanaaq jest najbardziej wysuniętym na północ okręgiem miejskim, a osada Siorapaluk jest najbardziej wysuniętym na północ zaludnionym miejscem na Ziemi. Dzięki niewielkiej odległości do kontynentu Ameryki Północnej, region ten stanowił przez tysiąclecia bramę do Grenlandii. Ostatnia imigracja – grupy z Wyspy Baffin – miała miejsce tylko 130 lat temu.
W tym miejscu zbliżysz się do archetypu tradycyjnego Grenlandzkiego myśliwego. Zarabiają na życie polowaniami na foki, narwale, wale i niedźwiedzie polarne, a wyprawy trwające kilka tygodni są tu na porządku dziennym.
Każda część zwierzęcia jest wykorzystana. Mięso naturalnie służy jako pokarm dla ludzi i psów, ze skór niedźwiedzi polarnych szyje się spodnie, za skór fok kamiks (buty), a kieszenie anoraków i narwali używane są do produkcji narzędzi łowieckich oraz rękodzieł. Qaanaaq jest bazą Ultima Thule, gdzie produkuje się łodzie eksportowane później do innych miast Grenlandii.
Ta długowieczna tradycja życia komponuje się z nowoczesnym miastem. W 1953 roku, kiedy na Thule (Dundas) rozrastały się bazy powietrzne Stanów Zjednoczonych, ludność przeniosła się około 100 kilometrów na północ, gdzie wybudowano całkiem nowe miasto Qaanaaq.
Na tym wysuniętym najdalej na północ obszarze wydarzyło się wiele dramatycznych historii. To tu zaczęło się siedem ekspedycji Knuda Rasmussena, także stąd Peary próbował dostać się na Biegun Północny w 1909.